مسکن روستایی به واسطه تعداد، گستردگی، اقتصاد شکننده و نقش تعیین کننده آن در توسعه پایدار از اهمیت ویژه ای برخوردار است. محصول توجه به این مهم، سیاست های توسعه وارتقای مسکن روستایی است که منجر به ارائه پیشنهاد الگوی مسکن روستایی برای اقلیم های مختلف شده است. همچنین با پیشرفت علوم و توسعه ابزارهای دقیق و معتبر شبیه سازی، امکان ارزیابی کمّی و نیز بهسازی طرح های پیشنهادی ایجاد شده است. این فرصت در کنار اهمیت موضوع مسکن روستایی امکان ارزیابی عملکرد الگوهای پیشنهادی و پیشبرد طرح و ارائه جزییاتی برای بهبود عملکرد آن ها را فراهم می سازد. از این رو این مقاله ابتدا با استفاده از شبیه سازی رایانه ای و مدلسازی شرایط بنا در رابط گرافیکیDesign builder و موتور محاسباتی Energy plus، عملکرد گونه های فوق را از نظر انرژی و آسایش در پنج اقلیم مختلف بررسی کرده، سپس با ارائه پیشنهادهای اصلاحی در برخی از اجزای طرح در شرایط اقلیمی فوق الذکر، ارتقای حاصل از اصلاحات را مشخص می کند. مطابق نتایج این پژوهش، اولاً متوسط مقدار مصرف انرژی در گونه های پیشنهادی فوق بین230 تا 435 کیلووات ساعت بر متر مربع است که به مراتب بیشتر از استاندارد جهانی مربوطه و نیز مقدار قابل قبول در برچسب انرژی کشور است. جهت گیری بهینه، افزودن عایق حرارتی در بام و دیوارهای خارجی، تغییر مشخصات پنجره ها (ابعاد، فریم و نوع شیشه)، بین 16 تا 30. 5 درصد کاهش مصرف انرژی را در اقلیم های مختلف فراهم کرده است. همچنین بهره گیری از انرژی های تجدیدپذیر (پنل های فتوولتاییک و آبگرم کن های خورشیدی) موجب کاهش مصرف تا 84 درصد نسبت به گونه های مسکونی اولیه شده است.

با افزایش قابل توجه مصرف انرژی در بخش ابنیه، توجه به ویژگی های ساخت و ساز و سیاست گذاری برای بهینه سازی مصرف انرژی امری ضروری است. اصولا برنامه ریزی و سیاست گذاری برای تک تک ساختمان ها امری غیر ممکن بوده و راهبردهای کلی برای تدوین چارچوب های بهسازی ساختمانها براساس مطالعه بر روی تیپولوژی های منطبق با ساختار هر منطقه تدوین می گردند. در همین راستا، هدف این مطالعه استخراج تیپولوژی وضع موجود مسکن شهر بابلسر، با تاکید بر پارامترهای تاثیرگذار بر مصرف انرژی، و به منظوربهسازی عملکرد حرارتی آن ها بر مبنای مقررات ملی ساختمان است. گردآوری اطلاعات به روش میدانی بر روی 384 نمونه مسکونی ساخته شده در بازه زمانی سال های 1342-1395 در شهر بابلسر انجام گردید. تحلیل داده ها با راهبرد توصیفی-تحلیلی و استفاده از روش های آماری در تحلیل کمی و همچنین ساده سازی تصاویر پلان های مسکونی انجام گرفت. نتیجه تحلیل های ارایه شده، هشت تیپولوژی برای ساختمان های مسکونی بابلسر در دو گروه ویلایی و آپارتمانی ارایه می کند. نتایج حاصل از تحلیل عملکرد حرارتی تیپولوژی های استخراج شده نشان داد که نمونه ها حداقل شرایط لازم بر مبنای مقررات ملی مبحث 19 را دارا نمی باشند و برای ارتقا عملکرد حرارتی آنها، اضافه نمودن حداقل یک لایه عایق حرارتی مانند یونولیت به ضخامت پنج سانتیمتر به جداره خارجی بنا شامل دیوارها و بام ضروری است. نتایج این مطالعه برای بهسازی مصرف انرژی ساختمان ها و تدوین مقررات ملی منطقه ای اقلیم معتدل خزری قابل استفاده می باشد.

در آلیاژ های ریختگی آلومینیم - سیلیسیم فازهای سیلیسیم یوتکتیک به صورت تیغه های خشن و سوزنی شکل تشکیل می شوند که این نوع مورفولوژی موجب افت شدید خواص مکانیکی قطعات می گردد. لذا از عملیات بهسازی جهت تبدیل این گونه فازها به حالت رشته ای و کروی استفاده می شود. دراین تحقیق جهت بهسازی ساختار آلیاژ 319 از آمیژانAl-10Sr  استفاده شد و با استفاده از ابزار دقیق و پیشرفته آنالیز حرارتی، منحنی های سرد شدن و مشتق اول متناظر آنها برای نمونه های حاوی مقادیر مختلف استرانسیم ترسیم و از بررسی اطلاعات حاصل از آنها دماهای جوانه زنی (TN,Si) و رشد (TG,Si) سیلیسیم یوتکتیک تعیین شد. نتایج نشان داد که با افزایش عنصر استرانسیم دماهای جوانه زنی (TN,Si) و رشد (TG,Si) یوتکتیک کاهش می یابد. تغییرات افت دمای رشد یوتکتیک نسبت به حالت بهسازی نشده که با پارامتر (DTEGAl-Si) بیان گردید به عنوان بهترین پارامتر برای کنترل بهسازی معرفی شد. با کاهش درحالت بهسازی شده، افزایش یافته و پس از محدوده%(0.012-0.016) wtSr  کاهش می یابد. نتایج حاصله نشان می دهد که از آنالیز حرارتی می توان به عنوان یک ابزار دقیق و سریع در خط تولید قطعات آلومینیمی برای اندازه گیری بهسازی سیلیسیم یوتکتیک استفاده نمود.

هدف از انجام این تحقیق بهبود خواص کششی آلیاژ Al-4.5Cu-xSi-yFe به روش بهسازی حرارتی (عملیات حرارتی T6) است. مقادیر مختلف سیلیسیم (5/2-1/0 درصد وزنی) و آهن (5/2-05/0 درصد وزنی) به ترکیب شیمیایی آلیاژ افزوده شد تا تاثیر نسبت­های مختلف Fe/Si بر خواص کششی و اندیس کیفیت آلیاژ در شرایط ریختگی و عملیات حرارتی بررسی شود. نتایج نشان داد افزودن سیلیسیم تا 5/2 درصد وزنی موجب بهبود سیالیت آلیاژ پایه (بدون آهن) می­شود اما حداکثر سیالیت در آلیاژهای حاوی آهن، در 5/1 درصد وزنی سیلیسیم حاصل می­شود. در شرایط ریختگی، غلظت بهینه سیلیسیم برای کسب حداکثر استحکام کششی و انعطاف­پذیری در آلیاژهای کم آهن به ترتیب حدود 5/1 و 5/0 درصد وزنی تعیین شد اما در حضور آهن، غلظت بهینه سیلیسیم با توجه به نسبت Fe/Si تعیین می­شود. اگر 1 Fe/Si£باشد، ذرات α-(FeMn) با مورفولوژی فشرده/غیرصفحه­ای در ساختار دیده می­شوند که در مقادیر کم تاثیر منفی بر خواص کششی ندارند. اگر 1 Fe/Si> باشد کسر حجمی ترکیبات صفحه­ای و مخرب b-(FeCu) در ساختار افزایش می­یابد. حداکثر استحکام کششی و کرنش شکست در نمونه ریختگی حاوی 5/1 درصد وزنی سیلیسیم به ترتیب در دو نسبت Fe/Si معادل 1 و 33/0 مشاهده شد. عملیات حرارتی به­واسطه ترغیب رسوب سختی و انحلال/خردایش ذرات سیلیسیم و ترکیبات غنی از آهن (صفحه­ای شکل)، موجب افزایش استحکام کششی می­شود. حداکثر استحکام کششی در نمونه حاوی 5/2 درصد وزنی سیلیسیم در 1Fe/Si= مشاهده شد. استحکام این نمونه به ترتیب حدود 40 و 15 درصد بیش از استحکام آلیاژ پایه در شرایط ریختگی و عملیات حرارتی شده است.

کاغذهای دی الکتریک آغشته به روغن از اجزای اصلی ترانسفورماتورهای توزیع و تعیین کننده زمان سرویس آن هستند. بنابراین ارتقاء پایداری این نوع کاغذها موجب افزایش طول عمر ترانسفورماتورها می شود. از این رو در این تحقیق از خمیرکاغذ کرافت رنگبری نشده الیاف بلند و ترکیبی از آن با خمیرکاغذ سودای باگاس با نسبت20% به 80% برای ساخت کاغذهای دی الکتریک آغشته به روغن با وزن پایه m2/g60 استفاده شد. سپس تاثیر استفاده از مقادیر متفاوت دی سیان دی آمید در ساختار این کاغذها و همچنین اثر کهنه سازی حرارتی روی ویژگی های دی الکتریک و مقاومت به کشش کاغذهای عایق مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که با افزایش مقدار دی سیان دی آمید ظرفیت و شاخص مقاومت به کشش در مقایسه با نمونه-های عمل آوری نشده کاهش یافت ولی تلفات دی الکتریک، مقاومت عایقی و ولتاژ شکست بهبود پیدا کرد. با این وجود طی فرآیند کهنگی در بیشتر خواص دی الکتریک کاغذهای عایق تغییرات اندکی مشاهده شد ولی دی سیان دی آمید باعث جلوگیری از افت مقاومت به کشش کاغذهای عایق شد. به طور کلی می توان نتیجه گرفت که دی سیان دی آمید در پایدارسازی حرارتی کاغذهای عایق در معرض شرایط مخرب ترانسفورماتورهای پر شده با روغن به طور کارآمد عمل می کند.

هدف از انجام این پژوهش، ارائه راهکاری برای بهینه سازی مصرف انرژی در ساختمان های موجود در اقلیم سرد ایران است. در راهکار پیشنهادی، یک پوسته دوم در سمت خارجی جدار جنوبی در بخش های غیر نورگذر نصب می شود و دیوار موجود به یک دیوار ترومب تبدیل می شود. در این روش، جدار رو به آفتاب، به رنگ مشکی رنگ آمیزی و شیشه ای در مقابل آن نصب می شود تا یک فاصله هوایی محفوظ ایجاد شود. جدار حاصل علاوه بر کاهش تلفات حرارتی ناشی از افزایش مقاومت کلی آن، امکان جذب و ذخیره سازی انرژی خورشیدی را فراهم می آورد و نوسان دمای هوای داخل اتاق را در طول روز کاهش می دهد. این راهکار به سبب سادگی و سهولت اجرا و همچنین ساختار شکلی و فضایی معماری و نوع مصالح رایج در ساخت و سازهای اقلیم سرد ایران، علاوه بر بناهای شهری، امکان استفاده در ابنیه روستایی را نیز دارد. در این مطالعه، به منظور ارزیابی عملکرد این سامانه، ابتدا یک مدل نمونه تعیین شده و جدار رو به آفتاب آن، در سه حالت بدون عایق، با عایق و با جزئیات پیشنهادی، در نظر گرفته شده و با استفاده از نرم افزار شبیه سازی انرژی پلاس، بارهای گرمایشی محاسبه شد. نتایج، کاهش قابل توجه بار گرمایشی را در مقایسه با جدار بدون عایق نشان داد. همچنین مشخص شد جدار پیشنهادی در مقایسه با عایق کاری، کارایی بهتری دارد. به منظور بررسی شرایط از نظر آسایش حرارتی، دمای خشک و دمای متوسط تشعشعی فضای داخل به وسیله همین نرم افزار پیش بینی شد. نتایج حاکی از کاهش معنادار بازه زمانی، مستلزم گرمایش و تعدیل دمای داخل در شرایط حاد آب و هوایی بود. عملکرد سامانه پیشنهادی، در یک ساختمان موجود نیز شبیه سازی شد که نتایج اخیر با نتایج به دستامده از شبیه سازی مدل نمونه مطابقت داشت.

در این تحقیق تأثیر هم زمان افزودن درصدهای مختلف بیسموت و سرعت سرد شدن بر بازدهی آلیاژ ریختگی Al-8Si-0. 3Mg پس از انجام عملیات حرارتی T6 مورد ارزیابی قرار گرفت. سرعت سرد شدن با استفاده از آنالیز منحنی سرد شدن و مشتقِ دوم آن محاسبه شد. یک مدلِ پله ای با ضخامت های مختلف به منظور به دست آوردن چهار سرعت سرد شدن متفاوت (55/0 تا 6 درجه سانتی گراد بر ثانیه) طراحی شد. ریز ساختار نمونه ها توسط میکروسکوپ نوری و الکترونی روبشی( SEM ) مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که نمونه هایی که توسط بیسموت بهسازی شده و در سرعت های بالاتری سرد شده اند زمان کمتری برای آنیل انحلالی و کروی شدن سیلیسیم یوتکتیک نیاز دارند. همچنین نتایج آزمایش کشش بر روی نمونه های عملیات حرارتی شده نشان داد که بیشترین استحکام تسلیم (2/142مگا پاسگال)، استحکام کششی نهایی (235مگا پاسگال) و ازدیاد طول قبل از شکست (1/6 %) در نمونه حاوی 5/0% بیسموت که در بالاترین سرعت سرد شده است (6 درجه سانتی گراد بر ثانیه) به دست آمد. سطح شکست نمونه های آرام سرد شده عموماً حاوی مناطق کلیواژ و بیانگر حالت شکستِ ترد و در نتیجه، کم بودن انعطاف پذیری بود. در حالی که سطح شکست نمونه های سرد شده در سرعت های بالاتر شامل دیمپل و حالت شکستِ نرم بود. کانتور اندیس کیفیت که برای پیش بینی کیفیتِ قطعات عملیات حرارتی شده حاوی درصدهای متفاوت بیسموت و با سرعت های مختلف سرد شدن مورد استفاده قرار گرفت، نشان داد که بالاترین اندیس (8/352 مگاپاسکال) برای نمونه حاوی 5/0% بیسموت و سرد شده در سرعت 6 درجه سانتی گراد بر ثانیه به دست آمد.